Ρετσίνα Ροζέ Λήμνου

Retsina of Lemnos rosé - Garalis - Lemnos, Aegean Islands, Greece - Rosé Natural Organic Retsina Wine - Muscat of Alexandria & Limnio- Eklektikon

Ρετσίνα, η παράδοση που ανάγεται χρονολογικά στην αρχαία Ελλάδα, αποτελεί μοναδική φυσική έκφραση από τις βιολογικές ποικιλίες Μοσχάτου Αλεξανδρείας και Λημνιού, που καλλιεργούνται σε ηφαιστειογενές έδαφος.

  • Παραγωγός: Γκαράλης
  • Σοδειά: NV
  • Ποικιλίες: 90% Μοσχάτο Αλεξανδρείας / 10% Λημνιό
  • Ονομασία προέλευσης:
  • Αλκοόλ: 13%
  • Φιάλη: 500ml
  • Αμπελοκαλλιέργεια: Βιολογική πιστοποιημένη
  • Οινοποίηση: Εκχύλιση με επαφή με στέμφυλα για λίγες ημέρες, πιεστήριο, άγρια ζύμωση σε ανοξείδωτη δεξαμενή με έγχυση φρέσκου ρετσινιού πεύκου από το Χαλέπι, εμφιάλωση με ελάχιστα θειώδη.
  • Αρχεία:   

Αμπελοκαλλιέργεια

  • Βιολογική πιστοποιημένη
  • Κλίμα: Ξηρά και θερμά καλοκαίρια, με περιορισμένες βροχοπτώσεις, και θερμοκρασίες που κυμαίνονται από 0-39°C.
  • Έδαφος: Ηφαιστειογενές έδαφος, φτωχό σε θρεπτικά συστατικά, με λίγο ασβεστόλιθο.
  • Έτος φύτευσης: Μεταξύ 1972 και 2015
  • Υψόμετρο: 150 μέτρα
  • Κλίση εδάφους: 5-20%
  • Πυκνότητα φύτευσης: 370 πρέμνα / στρέμμα
  • Απόδοση πρέμνου: 1,75 kg / πρέμνο
  • Άρδευση: Δεν εφαρμόζεται
  • Ψεκασμός: 1-2 φορές ανά εποχή (θειάφισμα / χαλκός)
  • Τρύγος: Χειρωνακτικός

Οινοποίηση

  • Εκχύλιση: 5 ημέρες σε ανοξείδωτη δεξαμενή
  • Πιεστήριο: Πνευματικό πιεστήριο
  • Ζυμομύκητας: Γηγενής (άγρια ζύμωση)
  • Έλεγχος θερμοκρασίας: 19℃
  • Μηλογαλακτική ζύμωση: Φυσική ολοκλήρωση
  • Ωρίμανση: 7 μήνες σε ανοξείδωτη δεξαμενή
  • Διαύγαση: Δεν εφαρμόζεται
  • Φιλτράρισμα: Δεν εφαρμόζεται
  • Παραγωγή: 3.000 λίτρα
  • Αλκοόλ: 13%
  • Οξύτητα: 6 gr/l
  • Υπολειμματικά σάκχαρα: 1 gr/l
  • Ολικά θειώδη: 25 mg/l
  • Πιστοποίηση: Βιολογικός Οίνος
  • Φιάλη: 750ml

Ο Μανώλης Γκαράλης είναι οινοποιός τρίτης γενιάς. Προσβλέποντας να δει τα υψηλής ποιότητας βιολογικά σταφύλια του να μετατρέπονται σε κρασί πρώτης κατηγορίας, ξεκίνησε να λειτουργεί το δικό του οινοποιείο το 2006 και κυκλοφόρησε τα πρώτα του κρασιά το 2007. Καλλιεργεί το Λημνιό της Λήμνου και το Μοσχάτο Αλεξανδρείας, με πιστοποίηση βιολογικού προϊόντος, σε 50 στρέμματα θειούχου ηφαιστειογενούς εδάφους.

Η Λήμνος βρίσκεται νοτιοανατολικά της χώρας, στο Αιγαίο πέλαγος και είναι το 8ο μεγαλύτερο νησί της Ελλάδας. Η Λήμνος είναι γνωστή ιστορικά με τα ονόματα ή τα επίθετα “Ανεμόεσσα” (το νησί των κρασιών), “Αιθαλία” (το νησί από τις στάχτες του ηφαιστείου”), “Πυρόεσσα” (το ηφαιστειογενές νησί), “Αμπελόεσσα” (το νησί των αμπελιών), “Δίπολη” (το νησί με τις δύο πόλεις), και άλλα.

Είναι γνωστή για τη σύνδεση της με τον Ήφαιστο, τον αρχαίο Έλληνα Θεό της φωτιάς, των ηφαιστείων και της μεταλλουργίας, και είναι ένα ηφαιστειακό νησί με εντυπωσιακούς σχηματισμούς λάβας. Είναι επίσης γνωστό για την παραγωγή κρασιού (με τρεις ονομασίες ΠΟΠ), τυριού (κυρίως “Καλαθάκι Λήμνου”), σιταριού και μελιού. Σε αντίθεση με άλλα ελληνικά νησιά, η Λήμνος δεν έχει βουνά με μεγάλο υψόμετρο και είναι μάλλον επίπεδη, γεγονός που ευνοεί την παραγωγή κρέατος και σιταριού. Ένα ακόμη ενδιαφέρον στοιχείο για τη Λήμνο είναι η πληθώρα εκκλησιών (τις περισσότερες κατά κεφαλήν στην Ελλάδα, γεγονός που εξηγείται εν μέρει από τη σχέση της με το Άγιο Όρος), και αμυντικών κάστρων. Η Λήμνος χρησίμευε ως κόμβος και σημείο επίθεσης κατά τον Τρωικό πόλεμο λόγω της στρατηγικής της θέσης και της παραγωγής τροφίμων.

Από αρχαιοτάτων χρόνων, η Λήμνος ήταν επίσης γνωστή και για το “Λημνία Γη”, ένα θεραπευτικό θειούχο έδαφος που εξήχθη με τελετουργικό τρόπο από μια συγκεκριμένη τοποθεσία, που αποτελούσε το πρώτο συσκευασμένο και επώνυμο φάρμακο. Οι θεραπευτικές του ιδιότητες έχουν καταγραφεί λεπτομερώς, και λέγεται ότι τα πήλινα αγγεία  που κατασκευάζονταν από αυτό εξουδετέρωναν κάθε δηλητήριο, συνεπώς χρησιμοποιούνταν από τους βασιλείς της εποχής εκείνης. Η πηγή της Λημνίας Γης έχει χαθεί, αν και πρόσφατες έρευνες και προσπάθειες έχουν σημειώσει πρόοδο στην αποκάλυψη της θέσης και των πρακτικών εξόρυξής της.

Η Λήμνος αποτελεί τη γενέτειρα της πιο παλιάς διαδεδομένης ποικιλίας στον κόσμο, το “Λημνιό” (γνωστό και ως “Καλαμπάκι” στην περιοχή), το οποίο αναφέρθηκε από τον Όμηρο, τον Αριστοτέλη και άλλους φιλοσόφους ως “Λημνία Άμπελος” (άμπελος της Λήμνου). Παραδοσιακά παρήγαγε μόνο κόκκινο κρασί, αλλά το λευκό Μοσχάτο Αλεξανδρείας μεταφέρθηκε στο νησί πριν από περίπου έναν αιώνα από Λημνιούς μετανάστες στην Αίγυπτο, και από τότε αποτελεί την κύρια ποικιλία του νησιού. Το ηφαιστειογενές terroir προσδίδει στα κρασιά μια χαρακτηριστική έκφραση, ενώ οι παραδοσιακές μέθοδοι οινοποίησης καθιστούν τα λημνιακά κρασιά ακόμα πιο ενδιαφέροντα. Τα αρχαϊκά οινοποιεία σκαλισμένα στην πέτρα, οι λεγόμενες “Γούβες”, αποτελούν πλέον μουσειακά εκθέματα σε όλο το νησί. Η ηφαιστειακή πέτρα, η οποία είναι πιο μαλακή και πιο κατάλληλη για την οινοποίηση, λαξευόταν σε μια τρύπα σε σχήμα αμφορέα, που χωρούσε έως και 2 τόνους σταφυλιών, που οι ντόπιοι χρησιμοποιούσαν για να οινοποιήσουν με φυσικό τρόπο. Αυτή τη παράδοση εξακολουθεί να χρησιμοποιείται από ιδιώτες.

Η Λήμνος είναι ένα υπέροχο νησί και προσφέρει διακοπές υψηλών προδιαγραφών, καθώς διαθέτει τις περισσότερες παραλίες στην Ελλάδα, πολλές από αυτές είναι εξαιρετικά απομονωμένες και όμορφες, αρχαία ερείπια, παραδοσιακή γαστρονομία και ισχυρή πολιτιστική ταυτότητα.